Geloof zonder gevolg...?

Jakobus 2:26 “Want gelijk het lichaam zonder geest dood is, zo is ook het geloof zonder werken dood.” (NBG51)

Allereerst kijken we eens naar Rom 3:28 “Want wij zijn van oordeel, dat de mens door geloof gerechtvaardigd wordt, zonder werken der wet.” Paulus zegt onomwonden dat we niets kunnen doen om gerechtvaardigd te worden bij God. Hoe goed deze werken ook zijn naar wereldse maatstaven. En ik besef maar al te goed dat veel ongelovigen heel wat “goede” werken doen in hun leven. Dikwijls meer dan gelovigen. Maar hun goede werken kunnen hen niet rechtvaardigen bij God. Een jammere zaak, en we kunnen alleen maar voor hen bidden dat ze tot inkeer komen en tot geloof komen in de Here Jezus. Want daar gaat het om: geloof. Geloof dat gebaseerd is op Jezus’ plaatsvervangend sterven. Hij, de Zondeloze, heeft betaald voor onze zonden. Daarom zijn we gerechtvaardigd bij God.

Dus, even geloven dat Jezus stierf voor mijn zonden, en daarmee is onze rechtvaardiging binnen!... Na deze beslissing kunnen we rustig verder leven… Was het maar zo gemakkelijk. Daar is dat vervelend vers in de Jakobusbrief: geloof zonder werken is dood! En ik maar denken dat geloof alleen volstond. En nu?

Wat zegt Jezus bij het zogenaamde zendingsbevel: Mat 28:19 “Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb.” (NBG51)

In Jezus’ tijd was een discipel een volgeling die zoals zijn meester wou worden. En het is bekend hoe Jezus was op deze aarde: Hij deed altijd de wil van de Vader. Johannes 5:30 “Ik kan van Mijzelf niets doen; gelijk Ik hoor, oordeel Ik, en mijn oordeel is rechtvaardig, want Ik zoek niet mijn wil, doch de wil van Hem, die Mij gezonden heeft.” (NBG51) Daarom was Jezus zonder zonden!

Maar Jezus is zoveel meer: Hij heeft God lief en Hij heeft de mens lief. Denk bv aan: Joh 14:20-24 “Te dien dage zult gij weten, dat Ik in mijn Vader ben en gij in Mij en Ik in u. Wie mijn geboden heeft en ze bewaart, die is het, die Mij liefheeft; en wie Mij liefheeft, zal geliefd worden door mijn Vader en Ik zal hem liefhebben en Mijzelf aan hem openbaren. Judas, niet Iskariot, zeide tot Hem: Here, en hoe komt het, dat Gij Uzelf aan ons zult openbaren en niet aan de wereld? Jezus antwoordde en zeide tot hem: Indien iemand Mij liefheeft, zal hij mijn woord bewaren en mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en bij hem wonen. Wie Mij niet liefheeft bewaart mijn woorden niet; en het woord, dat gij hoort, is niet van Mij, maar van de Vader, die Mij gezonden heeft.” (NBG51)

Dat zijn de werken waarover Jakobus spreekt: door de genade van het verkregen geloof in Jezus hebben we ook Gods liefde ontvangen. Dit moet op onze weg met God zichtbaar worden in onze levens. Stilaan moet Gods liefde door ons zichtbaar worden in deze wereld.

Herinner U dat we hervormd worden door te leren denken zoals de Schrift ons dat leert. En dit kan niet anders dan in onze daden tot uiting komen. Daden van liefde voor onze naaste, wie het ook is. Dat is het levende geloof waarover Jakobus spreekt: onze daden bewijzen dat ons geloof levend is en niet zomaar enkele onbetekenende woorden.

Gods zegen, in Jezus verbonden,

GoedNieuwsZoutleeuw